บทที่ 40 บทที่ 20 อย่าคาดหวังแต่อย่าหมดหวัง 50%

บทที่ 20 อย่าคาดหวังแต่อย่าหมดหวัง

“ดาริน” เสียงราบเรียบคุ้นหูที่ดังมาจากประตูทำให้ใบหน้ารูปไข่ที่กำลังจ้องหน้าจอโทรทัศน์หันไปมอง ร่างสูงในชุดคนไข้ของโรงพยาบาลนั่งมาบนรถเข็น มีหลี่เฉิงคอยดูแล กำลังตรงเข้ามาหาเธอ เขานิ่ง จ้องเธอเนิ่นนานราวกับกำลังสำรวจความเสียหายจากร่างกายภายนอกเข้าไปถึงข้างใน

ชั่ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ